Διαγραφή 80% συνολικής οφειλής 293.000€ με προστασία κύριας κατοικίας και εξαίρεση λοιπών ακινήτων από την εκποίηση

Περίπτωση συνταξιούχου με μείωση σύνταξης. Απόφαση η οποία απέρριψε ένσταση δολίας περιέλευσης σε αδυναμία πληρωμών και επίσης έκρινε  ότι οι μεταβιβάσεις εμπραγμάτων  δικαιωμάτων δεν έγιναν με σκοπό να αποστερηθεί η αιτούσα τη δυνατότητα αποπληρωμής. Επίσης απέρριψε ένσταση ότι ήταν καταχρηστική η αίτηση υπαγωγής στον Νόμο. Επίσης ρύθμισε τις οφειλές στηριζόμενη και στις διατάξεις των άρθρων 5 παρ. 1 και 2, 21 και 25 του Συντάγματος. Τέλος διασώθηκε η κύρια κατοικία και λοιπά ακίνητα της αιτούσας (ημιτελής μεζονέτα, επικαρπία διαμερίσματος, αγροτεμάχιο και δικαίωμα υψούν). Ένταξη στην έννοια της κύριας κατοικίας και των βοηθητικών χώρων (αποθήκη-θέση στάθμευσης). Επίσης έκρινε ότι η εμπράγματη εξασφάλιση σε ακίνητο (πλην κύριας κατοικίας), συνιστά ανασταλτικό παράγοντα για την εκποίησή του. Διαγραφή ποσοστού 80% συνολικής οφειλής 293.000,00 ευρώ.

Αριθμός Απόφασης 69/2015 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΜΑΣΣΗΤΟΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΟΥΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Δόκιμη Ειρηνοδίκη Παρασκευή Αθ. Σάκκα, την οποία όρισε η διευθύνουσα το Πρωτοδικείο Ναυπλίου Πρόεδρος Πρωτοδικών, και από την Γραμματέα …………………………..
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριο του στις …….. Μαρτίου 2015, για να δικάσει την με αριθμό κατάθεσης ……./……-…-2014 αίτηση με αντικείμενο την ρύθμιση οφειλών σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 3869/2010 μεταξύ:

ΤΗΣ ΑΙΤΟΥΣΑΣ: …………………….κατοίκου Κρανιδίου, οδός ………………… η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της …………………… (AM …………………., Αριθμός Παραστ. Προείσπραξης ………………………………) και κατέθεσε προτάσεις.
ΤΩΝ ΜΕΤΕΧΟΥΣΩΝ ΣΤΗΝ ΔΙΚΗ ΠΙΣΤΩΤΡΙΩΝ, οι οποίες κατέστησαν διάδικοι μετά από την νόμιμη κλήτευσή τους (άρθρο 5 παρ. 1 του ν. 3869/2010 και 748 παρ. 3 ΚΠολΔ): 1) Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία ………………. που εδρεύει στην Αθήνα, οδός ………..και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Αριθμός Παραστ. Προείσπραξης ΔΣΝ ………………………) και κατέθεσε προτάσεις, 2) Του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία …………που εδρεύει στην Αθήνα, οδός …………και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο παραστάθηκε ατελώς δυνάμει του άρθρου 63 του ν. 2214/1994 διά της πληρεξούσιας δικηγόρου του A Αριθμός Παραστ. Προείσπραξης ΔΣΝ ………………………..) και κατέθεσε προτάσεις και 3) Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία………………. που εδρεύει στην Αθήνα, οδός …………και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας δικηγόρου της ] Αριθμός Παραστ. Προείσπραξης ΔΣΝ ………………………….) και κατέθεσε προτάσεις.
Η αιτούσα κατέθεσε στην Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου την από ………………. 2014 αίτησή της, με την οποία ζητούσε όσα αναφέρονται σε αυτήν, και έλαβε αριθμό κατάθεσης …………../…..-7-2014. Δικάσιμος για την συζήτηση της αίτησης προσδιορίσθηκε η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμος, κατά την οποία εκφωνήθηκε με την σειρά της από το οικείο πινάκιο και συζητήθηκε.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ της υπόθεσης παραστάθηκαν οι διάδικοι, όπως σημειώνεται παραπάνω, και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά της συνεδρίασης και στις έγγραφες προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
Η καθιερούμενη από την διάταξη του άρθρου 288 ΑΚ αρχή της καλόπιστης εκτέλεσης των ενοχών στοχεύει στην οριοθέτηση της παροχής και την επαναφορά της ισορροπίας των παροχών, που διαταράχθηκε από διάφορα περιστατικά, προβλεπτά ή απρόβλεπτα, με κριτήρια αντικειμενικά για την ασφάλεια των συναλλαγών και γενικότερα του δικαίου (Βαθρακοκοίλης, ΕΡΝΟΜΑΚ, Τόμος Β, Γενικό Ενοχικό, Άρθρα 287 – 495, έκδοση 2003, άρθρο 288, αρ. 4, σελ. 31). Περαιτέρω με τον ν. 3869/2010 παρέχεται για το φυσικό πρόσωπο η δυνατότητα της ρύθμισης των χρεών του και με την μερική απαλλαγή από αυτά, δυνατότητα που βρίσκει την νομιμοποίησή της ευθέως στο ίδιο το κοινωνικό κράτος δικαίου, που επιτάσσει να μην εγκαταλειφθεί ο πολίτης σε μία χωρίς διέξοδο και προοπτική κατάσταση, από την οποία, άλλωστε, και οι πιστωτές δεν μπορούν να αντλήσουν κανένα κέρδος. Μία τέτοια απαλλαγή χρεών δεν παύει όμως να εξυπηρετεί και ευρύτερα το γενικό συμφέρον, καθώς οι πολίτες επανακτούν μέσω των εν λόγω διαδικασιών την αγοραστική τους δύναμη προάγοντας την οικονομική και κοινωνική δραστηριότητα (βλ. αιτιολογική έκθεση του ν. 3869/2010). Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο ν.3869/2010, εξειδικεύοντας την διάταξη του άρθρου 288 ΑΚ, με τις διατάξεις του, στοχεύει στην οριοθέτηση της παροχής του οφειλέτη, καθώς με το καθιερούμενο πλαίσιο διατάξεων αυτού καθορίζει τις προϋποθέσεις ρύθμισης των χρεών και της απαλλαγής από αυτά του οφειλέτη – φυσικού προσώπου, με σκοπό να επαναφέρει την ισορροπία των παροχών που κατά κύριο λόγο είναι οι τράπεζες. Κατά την διάταξη του άρθρου 9 παρ. 3, εδ. α` του ν. 3869/2010 ορίζεται ότι «η ρύθμιση (για την εξαίρεση της κύριας κατοικίας) μπορεί να προβλέπει και περίοδο χάριτος». Έτσι, το δικαστήριο μπορεί να ορίσει μέχρι πενταετή περίοδο χάριτος, για να μη συμπίπτουν οι χρονικές περίοδοι των δύο διαφορετικών κατηγοριών καταβολών, οπότε δεν θα υπάρχει και κίνητρο για τον υπολογισμό των δόσεων της τριετίας έως πενταετίας σε ύψος μικρότερο από αυτό που επιτρέπει το υφιστάμενο εισοδηματικό δυναμικό του οφειλέτη. Ο λόγος που ο νομοθέτης δεν διαχώρισε ρητά τις περιόδους αποπληρωμής των δύο αυτών διαφορετικών κατηγοριών, αλλά άφησε στον δικαστή την ευχέρεια αυτή μέσω της περιόδου χάριτος, έγκειται προφανώς στο ότι δεν θέλησε να αποκλείσει το ενδεχόμενο αναζήτησης από τον οφειλέτη έκτακτων πηγών, ανεξάρτητων από το δικό του εισόδημα (π.χ. οικονομική συνδρομή από συγγενείς), έτσι ώστε ο οφειλέτης να αρχίσει ήδη από την πρώτη τριετία έως πενταετία την προσπάθεια διάσωσης της κύριας κατοικίας του. Οι υπερχρεωμένοι πολίτες που έχουν περιέλθει μη δόλια σε αποδεδειγμένη μόνιμη αδυναμία να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους μπορούν πλέον να ρυθμίσουν με βάση τις πραγματικές τους δυνατότητες την εξόφληση ενός μέρους των χρεών τους. Ο οφειλέτης που θα υπαχθεί στην διαδικασία αυτή οφείλει επιπλέον να αποδεχθεί και την ρευστοποίηση της περιουσίας του, δύναται όμως να εξαιρέσει από την ρευστοποίηση, υπό προϋποθέσεις, την κύρια κατοικία του, αναλαμβάνοντας την εξόφληση ενός πρόσθετου μέρους των χρεών του που ανέρχεται μέχρι το 80% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου. Ως κατοικία χαρακτηρίζεται εκείνη που χρησιμεύει για την κάλυψη των βασικών στεγαστικών αναγκών του οφειλέτη και της οικογένειάς του (Βενιέρης – Κατσάς, Εφαρμογή του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, έκδοση 2013, σελ. 460 επ.). Στις ανάγκες αυτές θα πρέπει να γίνει δεκτό ότι περιλαμβάνονται και εκείνες για την αποθήκευση αντικειμένων του οικιακού εξοπλισμού, προσωπικών ειδών, που δεν είναι άμεσης χρήσης, τροφίμων κ.λ.π., για την εξυπηρέτηση των οποίων απαιτείται η ύπαρξη βοηθητικών χώρων, καθώς επίσης και εκείνες για την στάθμευση του αυτοκινήτου, το οποίο συνδέεται άμεσα με την χρήση της κατοικίας, αφού μέσω αυτού εξυπηρετούνται βασικές καθημερινές ανάγκες των μελών της οικογένειας, και συνεπώς καθίσταται αναγκαία η εξασφάλιση χώρου συνήθως επί του ίδιου κτίσματος όπου η κατοικία, που είναι επιτακτική, ιδίως στις πόλεις και στους οικισμούς γενικά λόγω της γνωστής στενότητας χώρου. Έτσι η αποθήκη της οικίας και η θέση στάθμευσης ως βοηθητικοί χώροι της κύριας κατοικίας κατά την σύγχρονη αντίληψη των συναλλαγών περιλαμβάνονται στην ρύθμιση του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3869/10 περί εξαίρεσης από την εκποίηση και ως εκ τούτου πρέπει γίνει δεκτό το αίτημα της αιτούσας και να εξαιρεθούν της εκποίησης. Σημειωτέον ότι η εξαίρεση και των βοηθητικών αυτών χώρων της κατοικίας είναι και προς το συμφέρον των πιστωτών, αφού για την ικανοποίηση των απαιτήσεών τους θα συνυπολογισθεί και ποσό ίσο με το 80% της αντικειμενικής τους αξίας, ποσό το οποίο είναι αδύνατο ή δύσκολο να ωφεληθούν αυτές από την εκποίηση, λαμβανομένων υπόψη του είδους του ακινήτου και των εξόδων της σχετικής διαδικασίας (Βενιέρης – Κατσάς, Εφαρμογή του Ν.3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, έκδοση 2013, σελ. 462 – 463 με τις εκεί νομολογιακές παραπομπές στην σημείωση με αριθμό 2326). Γίνεται λοιπόν σαφές ότι η παρεχόμενη με το άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010 ευχέρεια διάσωσης της κύριας κατοικίας του οφειλέτη δεν ελαττώνει τις εξοφλητικές υποχρεώσεις του τελευταίου ούτε στερεί κάποιο ουσιώδες αποτέλεσμα από τους πιστωτές του, αφού στην ουσία «ο οφειλέτης υποχρεώνεται να εξαγοράσει την εξαίρεση», καταβάλλοντος σε έντοκες δόσεις ένα ποσό που δεν απέχει από το συνήθως προσδοκώμενο από μία αναγκαστική εκποίηση εισπρακτικό αποτέλεσμα. Η εύνοια προς τον οφειλέτη περιορίζεται εδώ στην αντιμετώπισή του σαν αυτός να είχε πάρει δάνειο με ευνοϊκούς (αλλά όχι ασυνήθεις) όρους ως προς τις δόσεις και την διάρκεια του χρόνου αποπληρωμής. Από τα παραπάνω θα πρέπει να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι με τις διατάξεις του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010 συνεχίζεται από τον νομοθέτη η αναζήτηση λεπτών ισορροπιών ανάμεσα στα αντιτιθέμενα συμφέροντα των πιστωτών και του οφειλέτη και δεν πρόκειται για μία ακραία ευνοϊκή ρύθμιση υπέρ του οφειλέτη, που να διαταράσσει την τελολογία του όλου νομοθετήματος. Με την υπό κρίση αίτηση η αιτούσα, επικαλούμενη έλλειψη πτωχευτικής ικανότητας και μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών της προς τους πιστωτές, ζητά να επικυρωθεί το περιλαμβανόμενο στην αίτηση σχέδιο διευθέτησης οφειλών ή να τροποποιηθεί κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 7 του ν. 3869/2010 με την συγκατάθεση όλων των πιστωτών, ώστε να αποκτήσει ισχύ δικαστικού συμβιβασμού, επικουρικά δε σε περίπτωση μη επίτευξης δικαστικού αυτήν σχέδιο, ώστε να επέλθει η μερική απαλλαγή της, από κάθε τυχόν υφιστάμενο υπόλοιπο των χρεών της, έναντι των πιστωτών της, που περιλαμβάνονται στην υποβληθείσα από αυτήν κατάσταση, να εξαιρεθεί από την εκποίηση της περιουσίας της η κύρια κατοικία της καταβάλλοντας ποσό μέχρι το 80% της αντικειμενικής της αξίας, όπως και τα λοιπά αναφερόμενα στην αίτησή της ακίνητα λόγω του μη πρόσφορου της εκποίησής τους, και να αναγνωρισθεί ότι με την τήρηση της ρύθμισης θα απαλλαγεί από τα χρέη της.
Έχουσα το ανωτέρω περιεχόμενο και αιτήματα, η υπό κρίση αίτηση, στην οποία περιλαμβάνονται όλα τα απαραίτητα στοιχεία του άρθρου 4 παρ. 1 του ν.3869/2010, ήτοι: 1) μόνιμη αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών της αιτούσας – φυσικού προσώπου, 2) κατάσταση της περιουσίας της και των εισοδημάτων της, 3) κατάσταση των πιστωτών της και των απαιτήσεών τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα, 4) σχέδιο διευθέτησης των οφειλών της και 5) αίτημα ρύθμισης αυτών με σκοπό την προβλεπόμενη από τον νόμο απαλλαγή της (Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Έκδοση 2014, παρ. 70 επ., σελ. 123 επ., Κιουπτσίδου – Στρατουδάκη, Αρμ 64 – Ανάτυπο, σελ. 1477), είναι ορισμένη, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού των καθ’ ων η αίτηση πιστωτών, επειδή τα ελλιπή πραγματικά στοιχεία της αίτησης τυγχάνουν αντικείμενα απόδειξης και ανταπόδειξης κατά την έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας της αίτησης και ειδικότερα των όρων της υπαγωγής της αιτούσας στην ρύθμιση του ν. 3869/2010, καθόσον, όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 744, 745 και 751 ΚΠολΔ, ο ιδιόρρυθμος χαρακτήρας της εκούσιας δικαιοδοσίας ως μέσο προστασίας κυρίως δημόσιας εμβέλειας συμφερόντων επιβάλλει την ενεργή συμμετοχή του δικαστή στην συλλογή, διερεύνηση και αξιολόγηση του πραγματικού υλικού της δίκης και επιτρέπει την δυνατότητα συμπλήρωσης με τις προτάσεις, στο Ειρηνοδικείο δε και προφορικά κατά την συζήτηση στο ακροατήριο κατά το άρθρο 115 παρ. 3 ΚΠολΔ, των αναφερόμενων στο άρθρο 747 παρ. 2 ΚΠολΔ πραγματικών στοιχείων της αίτησης (ΑΠ 1131/1987, ΝοΒ 36, 1601, ΕφΑΘ 2188/2008, ΕφΑΘ 4462/2002, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS, Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων με βάση τον Ν. 3869/2010, έκδοση 2014, παρ. 69 επ., σελ. 123 επ., Αρβανιτάκης, σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, Ερμηνεία ΚΠολΔ, άρθρο 747, αρ. 7, σελ. 1485 – 1486, με τις εκεί αναφερόμενες νομολογιακές παραπομπές). Ο δε ισχυρισμός του δεύτερου και της τρίτης των καθ’ ων η αίτηση πιστωτών ότι η υπό κρίση αίτηση πάσχει από αοριστία για τον λόγο ότι η αιτούσα δεν προσδιορίζει τα πραγματικά περιστατικά, από τα οποία προκύπτει η μόνιμη αδυναμία πληρωμής, και δεν αναφέρει το ύψος των εισοδημάτων της κατά τον χρόνο λήψης των δανείων ούτε τον χρόνο λήψης έκαστης οφειλής προς τους πιστωτές τυγχάνει απορριπτέος, καθώς για την πληρότητα της αίτησης σχετικά με την μονιμότητα της αδυναμίας πληρωμής δεν προκύπτει από τις διατάξεις του νόμου η αναγκαιότητα της αναφοράς των αιτιών της (Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Έκδοση 2014, παρ. 81, σελ. 127, Βενιέρης – Κατσάς, Εφαρμογή του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, έκδοση 2013, σελ. 182 με τις εκεί νομολογιακές παραπομπές στην σημείωση με αριθμό 1070), για το δε ύψος των εισοδημάτων της κατά τον χρόνο λήψης των δανείων αναφέρεται στην υπό κρίση αίτηση ότι ο σύζυγός της λάμβανε μηνιαίες αποδοχές πριν από την οικονομική κρίση ποσού 2.500,00€, ενώ σχετικά με τον ισχυρισμό της μη αναφοράς εκ μέρους της αιτούσας του χρόνου λήψης των οφειλών λεκτέον είναι ότι δεν προκύπτει εκ του νόμου ότι ο χρόνος ανάληψης του χρέους αποτελεί αναγκαίο περιεχόμενο της αίτησης (Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Έκδοση 2014, παρ. 83, σελ. 129 επ., Βενιέρης – Κατσάς, Εφαρμογή του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, έκδοση 2013, σελ. 181 με τις εκεί νομολογιακές παραπομπές στην σημείωση με αριθμό 1066). Αρμοδίως δε φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρο 3 του ν. 3869/2010 και 741 επ. ΚΠολΔ), εφόσον για το παραδεκτό της διαπιστώθηκε ότι δεν εκκρεμεί άλλη αίτηση της αιτούσας για ρύθμιση των χρεών της στο παρόν Δικαστήριο ή σε άλλο Ειρηνοδικείο της χώρας ούτε έχει απορριφθεί προγενέστερη αίτησή της για ουσιαστικούς λόγους, όπως διαπιστώθηκε μετά από αυτεπάγγελτο έλεγχο κατά το άρθρο 13 παρ. 2 του ν.3869/2010 (βλ. το από …-…-15 σχετικό πιστοποιητικό της Γραμματέως του παρόντος Δικαστηρίου και την με αριθμό πρωτοκόλλου ………/2015 βεβαίωση του Ειρηνοδικείου Αθηνών). Παραδεκτά δε εισάγεται προς συζήτηση μετά από: α) την εμπρόθεσμη και νομότυπη κλήτευση των μετεχουσών πιστωτών (βλ. τις με αριθμούς ……………………../…-2014 εκθέσεις επίδοσης της διορισμένης στο Πρωτοδικείο Πειραιά δικαστικής επιμελήτριας………….) και β) την αποτυχία του δικαστικού συμβιβασμού, δοθέντος ότι δεν έχει γίνει δεκτό το σχέδιο διευθέτησης οφειλών από τους πιστωτές της, καθώς η παράλειψη απάντησης εκ μέρους τους θεωρείται ως αρνητική απάντηση (Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων με βάση τον Ν.3869/2010, έκδοση 2014, παρ. 47, σελ. 173). Η υπό κρίση αίτηση είναι νόμιμη στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 1, 4, 5, 8 και 9 του ν. 3869/2010, καθόσον, με βάση τα εκτιθέμενα σε αυτήν περιστατικά, συντρέχουν οι προϋποθέσεις υπαγωγής της αιτούσας στην ρύθμιση του ν.3869/2010, εφόσον πρόκειται για φυσικό πρόσωπο, στερούμενο πτωχευτικής ικανότητας, τα χρέη της δεν περιλαμβάνονται στα εξαιρούμενα της ρύθμισης και έχει ήδη περιέλθει σε κατάσταση μόνιμης αδυναμίας πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών της, πλην του αιτήματος να επικυρωθεί το υποβαλλόμενο σχέδιο διευθέτησης οφειλών κατά το άρθρο 7 του ν. 3869/2010, που είναι μη νόμιμο, αφού η επικύρωση του σχεδίου διευθέτησης, όπως υποβλήθηκε ή τροποποιήθηκε από τους διαδίκους, δεν αποτελεί αντικείμενο της αίτησης του άρθρου 4 παρ. 1 του ν. 3869/2010, αλλά νόμιμη συνέπεια της ελεύθερης συμφωνίας των διαδίκων, σε περίπτωση που κανένας πιστωτής δεν προβάλλει αντιρρήσεις για το αρχικό ή το τροποποιημένο σχέδιο διευθέτησης οφειλών ή συγκατατίθενται όλοι σε αυτό, οπότε ο Ειρηνοδίκης, αφού διαπιστώσει την κατά τα άνω επίτευξη συμβιβασμού, με απόφαση του επικυρώνει το σχέδιο, το οποίο από την επικύρωσή του αποκτά ισχύ δικαστικού συμβιβασμού. Επίσης, μη νόμιμο είναι το αίτημα να αναγνωρισθεί ότι η αιτούσα με την τήρηση των όρων της ρύθμισης, που θα διαταχθεί από το δικαστήριο, θα απαλλαγεί από το υπόλοιπο των οφειλών της, διότι ασκείται πρόωρα και χωρίς να πληρούνται οι προς τούτο προϋποθέσεις. Ειδικότερα, κατά το άρθρο 11 παρ. 1 του ν. 3869/2010 το αίτημα απαλλαγής από κάθε υπόλοιπο οφειλής αποτελεί αντικείμενο μεταγενέστερης αίτησης του οφειλέτη, η οποία υποβάλλεται στο δικαστήριο μετά από την κανονική εκτέλεση από αυτόν όλων των υποχρεώσεων, που επιβάλλονται με την απόφαση που εκδίδεται επί της αίτησης του άρθρου 4 παρ. 1 του ν. 3869/2010. Αλλωστε, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 69 ΚΠολΔ, ώστε να θεωρηθεί ότι η πρόωρη δικαστική προστασία ζητείται επιτρεπτώς. Κατά τα λοιπά, επομένως, εφόσον δεν επιτεύχθηκε δικαστικός συμβιβασμός μεταξύ της αιτούσας και των πιστωτών της και αφού έχουν καταβληθεί τα νόμιμα τέλη και προσκομίζεται το γραμμάτιο προείσπραξης δικηγορικής αμοιβής (Αριθμός Παραστ. Προείσπραξης ΔΣΠ …………………………….), η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να εξετασθεί ως προς την ουσιαστική βασιμότητά της.
Το δεύτερο των καθ’ ων η αίτηση Ν.Π.Δ.Δ., με τις νομίμως κατατεθείσες προτάσεις του και με δήλωση της πληρεξούσιας του δικηγόρου, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, αρνήθηκε την υπό κρίση αίτηση και προέβαλε τον ισχυρισμό της εξαίρεσης από την ρύθμιση του ν. 3869/2010 των απαιτήσεών του έναντι της αιτούσας, διότι δεν εφαρμόζεται ο νόμος αυτός επί των προς αυτό οφειλών, για τις οποίες εφαρμόζονται οι ειδικές διατάξεις του άρθρου 62 του ν. 2214/1994 και του άρθρου 25 του ν. 3867/2010. Ο ισχυρισμός αυτός είναι μη νόμιμος και θα πρέπει να απορριφθεί. Οι διατάξεις του ν.3869/2010, αν και είναι γενικότερες σε σχέση με αυτές του άρθρου 62 του ν. 2214/1994 και του άρθρου 25 του ν. 3867/2010, κατάργησαν σιωπηρά κάθε άλλη προηγούμενη διάταξη, που ρυθμίζει τον τρόπο αποπληρωμής των δανείων, τα οποία δεν εξυπηρετούνται κανονικά, καθώς με τις διατάξεις του ν. 3869/2010 επιδιώκεται η ελάφρυνση των δανειοληπτών από την υπερχρέωση μέσω της λήψης παντός είδους δανείων και η αποκατάσταση της παραγωγικής τους δυνατότητας, η οποία υποσκάπτεται από το βάρος των χρεών τους, έτσι ώστε η αποδυνάμωση των δικαιωμάτων του δεύτερου των καθ’ ων η αίτηση (και όχι η κατάργησή τους, καθώς με τις ρυθμίσεις του ν. 3869/2010 τα εν λόγω πιστωτικά ιδρύματα μπορούν να ικανοποιηθούν συμμέτρως ή προνομιακά, στην περίπτωση που έχουν εμπράγματη εξασφάλιση σε σχέση με τους υπόλοιπους πιστωτές του οφειλέτη) να επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού συμφέροντος, ενώ η προνομιακή μεταχείριση του ανωτέρω πιστωτικού ιδρύματος έναντι των υπολοίπων πιστωτριών (ανώνυμων τραπεζικών εταιρειών) βάσει των προαναφερόμενων διατάξεων δεν είναι ανεκτή δικαιοπολιτικά, διότι ο νομοθέτης με τον νόμο για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα θέλησε να υπαχθούν στις ρυθμίσεις του οι χρηματικές οφειλές από δάνεια προς όλους τους πιστωτές (ιδιώτες και μη), επιπρόσθετα δε, στην περίπτωση που ήθελε να εξαιρέσει του νόμου αυτού τις οφειλές προς το ανωτέρω πιστωτικό ίδρυμα, που είναι Ν.Π.Δ.Δ., θα το είχε πράξει ρητώς, όπως στην περίπτωση των οφειλών από τέλη προς Ν.Π.Δ.Δ. κατά το άρθρο 1 παρ. 2, περ. β` του ν.3869/2010, οι οποίες, όπως και οι λοιπές εξαιρούμενες της ρύθμισης χρεών και απαλλαγής οφειλές της προαναφερθείσας διάταξης, προέρχονται από την άσκηση δημόσιας εξουσίας ή από σχέσεις δημοσίου δικαίου, περιπτώσεις δηλαδή στις οποίες το φυσικό πρόσωπο έχει την ιδιότητα του διοικούμενου και όχι του ιδιώτη αντισυμβαλλομένου κατά το άρθρο 361 ΑΚ, ενώ η ίδια ως άνω διάταξη δεν διαλαμβάνει τίποτα για οφειλές από δάνεια, που χορήγησαν Ν.Π.Δ.Δ., όπως εν προκειμένω το δεύτερο των καθ’ ων η αίτηση. Ακόμη, η ρύθμιση του άρθρου 25 του ν. 3867/2010 δεν αποκλείει την προκειμένη ρύθμιση του ν. 3869/2010, καθώς κατά την πρώτη (άρθρο 25 του ν. 3867/2010) προβλέπεται μία ρύθμιση των μελών του ταμείου με απόφαση του Δ.Σ., ενώ στην προκειμένη προβλέπεται ρύθμιση, η οποία είναι απότοκος δικαστικής ρύθμισης (ΜΠρΠατρ 555/2013, ΕιρΠολυκ 8/2014, ΕιρΝεμ 38/2014, ΕιρΘ 1238/2012, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS, Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων με βάση τον Ν. 3869/2010, έκδοση 2014, παρ. 87 – 89, σελ. 70 – 71). Σε κάθε περίπτωση η εξαίρεση του εν λόγω Ν.Π.Δ.Δ. θα προσέκρουε στην προβλεπόμενη στο άρθρο 4 του Συντάγματος αρχή της ισότητας, για τον λόγο ότι οι δανειολήπτες του εν λόγω Ν.Π.Δ.Δ. σε σχέση με τους δανειολήπτες των υπολοίπων πιστωτικών ιδρυμάτων θα στερούνταν αναιτιολόγητα των ευνοϊκών διατάξεων του ν. 3869/2010, καθώς από τον ν. 3867/2010 δεν προκύπτουν ευνοϊκές διατάξεις ανάλογες του ν. 3869/2010, αφού η παρ. 6 του άρθρου 25 του ν. 3867/2010 προβλέπει όρους διευκόλυνσης και εξυπηρέτησης δανείων και όχι απαλλαγής, όπως προβλέπει ο ν. 3869/2010 (ΕιρΝεμ 38/2014, ΕιρΓυθ 11/2013, ΕιρΝΙων 25/2013, ΕιρΠειρ 68/2012, ΕιρΕριν 1/2012, ΕιρΜουδ 2/2012, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS). Από την εκτίμηση όλων των αποδεικτικών μέσων, και συγκεκριμένα της ένορκης κατάθεσης του νόμιμα εξετασθέντος, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, μάρτυρα, που περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά της δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου, όλων ανεξαιρέτως των εγγράφων, που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, αλλά και των προσκομισθέντων, κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας κατ’ άρθρο 227 και 759 παρ. 3 ΚΠολΔ, εγγράφων εκ μέρους της αιτούσας, είτε ως αυτοτελών αποδεικτικών μέσων είτε για την συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθρα 336 παρ. 3, 339, 395, 741 και 744 ΚΠολΔ), μερικά δε εκ των οποίων μνημονεύονται ειδικότερα, στην συνέχεια, χωρίς κανένα, ωστόσο, να παραλείπεται κατά την ουσιαστική εκτίμηση της υπόθεσης, τις προτάσεις των διαδίκων, τις προφορικές εξηγήσεις των πληρεξουσίων τους δικηγόρων και τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής (άρθρα 336 παρ. 4 και 741 ΚΠολΔ), τα οποία το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του αυτεπαγγέλτως, αλλά και από όλη γενικά την διαδικασία αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Η αιτούσα, κάτοικος Κρανιδίου, σήμερα, είναι χήρα από ………. και έχει αποκτήσει τέκνα με τον σύζυγό της, την………………….. ετών αντίστοιχα (βλ.το με αριθμό πρωτοκόλλου ……………/15-7-2014 Πιστοποιητικό Οικογενειακής Κατάστασης του Δ. Ερμιονίδας). Λαμβάνει κύρια σύνταξη χηρείας του συζύγου της από το ΙΚΑ καθαρού ποσού 1.108,696 μηνιαίως και επικουρική σύνταξη χηρείας του συζύγου της από το ΙΚΑ καθαρού ποσού 108,756 μηνιαίως (βλ. την προσκομιζόμενη εκκαθάριση κύριας σύνταξης μηνός Απριλίου 2015 και το ενημερωτικό σημείωμα επικουρικής σύνταξης μηνών Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2014). Το έτος 2013 η αιτούσα διέθετε ατομικό μηνιαίο εισόδημα 1.512,926 προερχόμενο από την σύνταξή της, εισόδημα από ακίνητα και από γεωργικές επιχειρήσεις (βλ. πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου οικονομικού έτους 2014). Το έτος 2012 η αιτούσα διέθετε ατομικό μηνιαίο εισόδημα 1.666,646 προερχόμενο από την σύνταξή της, εισόδημα από ακίνητα και από γεωργικές επιχειρήσεις (βλ. εκκαθαριστικό σημείωμα οικονομικού έτους 2013). Το έτος 2011 η αιτούσα διέθετε ατομικό μηνιαίο εισόδημα 1.738,436 προερχόμενο από την σύνταξή της, εισόδημα από ακίνητα και από γεωργικές επιχειρήσεις (βλ. εκκαθαριστικό σημείωμα οικονομικού έτους 2012). Το έτος 2010 η αιτούσα διέθετε ατομικό μηνιαίο εισόδημα 1.884,456 προερχόμενο από την σύνταξή της, εισόδημα από ακίνητα και από γεωργικές επιχειρήσεις (βλ. εκκαθαριστικό σημείωμα οικονομικού έτους 2011). Το έτος 2009 η αιτούσα διέθετε ατομικό μηνιαίο εισόδημα 1.887,876 προερχόμενο από την σύνταξή της, εισόδημα από ακίνητα και από γεωργικές επιχειρήσεις (βλ. εκκαθαριστικό σημείωμα οικονομικού έτους 2010). Το έτος 2008 η αιτούσα διέθετε ατομικό μηνιαίο εισόδημα 1.979,856 προερχόμενο από την σύνταξή της, εισόδημα από ακίνητα και από γεωργικές επιχειρήσεις (βλ. εκκαθαριστικό σημείωμα οικονομικού έτους 2009). Το έτος 2007 η αιτούσα διέθετε ατομικό μηνιαίο εισόδημα 311,946 προερχόμενο από εισόδημα από ακίνητα και από γεωργικές επιχειρήσεις (βλ. εκκαθαριστικό σημείωμα οικονομικού έτους 2008). Το έτος 2006 η αιτούσα και ο σύζυγός της διέθεταν και από εισόδημά δικό της και του συζύγου της από ακίνητα και από γεωργικές επιχειρήσεις (βλ. εκκαθαριστικό σημείωμα οικονομικού έτους 2007). Από την παράθεση των ως άνω δεδομένων προκύπτει ότι το εισόδημα της αιτούσας έβαινε συνεχώς μειούμενο τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα να μην είναι πλέον σε θέση να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις προς τους καθ` ων η αίτηση πιστωτές, με αποτέλεσμα να περιέλθει χωρίς υπαιτιότητά της σε μόνιμη και διαρκή αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρηματικών οφειλών της, καθώς αδυναμία πληρωμών σημαίνει ανικανότητα της οφειλέτριας να εξοφλήσει τους πιστωτές της λόγω έλλειψης ρευστότητας, δηλαδή έλλειψης όσων χρημάτων απαιτούνται, για να μπορεί η οφειλέτρια να ανταποκρίνεται στα ληξιπρόθεσμα χρέη της. Προκύπτει δε από την αναφορά των μηνιαίων εισοδημάτων της ότι από το 2006 έως σήμερα έχει υποστεί μείωση των εισοδημάτων της σε ποσοστό 53,96%. Η αιτούσα έχει στην πλήρη κυριότητά της κατά ποσοστό 100% στο Κρανίδι, επί της οδού …..μια ισόγεια οριζόντια ιδιοκτησία, εμβαδού 124,80 τ.μ., η οποία κείται εντός οικοπέδου συνολικής έκτασης 251,35 τ.μ. και έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του προαναφερθέντος οικοπέδου 45096ο (βλ. την κατατεθείσα στον ανοιχθέντα φάκελο στο παρόν Δικαστήριο κατά την κατάθεση της υπό κρίση αίτησης με αριθμό 1 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου……………..). Το ακίνητό της αυτό είναι αντικειμενικής αξίας 44.642,56€ (βλ.την δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. – πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου ν. 4223/2013 έτους 2014) και χρησιμεύει για κύρια κατοικία της ίδιας και του ενός τέκνου της. Έχει επίσης στην εν λόγω πολυκατοικία στην πλήρη κυριότητά της κατά ποσοστό 100% μία υπόγεια θέση στάθμευσης, εμβαδού 35 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του προαναφερθέντος οικοπέδου 2096ο (βλ. την κατατεθείσα στον ανοιχθέντα φάκελο στο παρόν Δικαστήριο κατά την κατάθεση της υπό κρίση αίτησης με αριθμό ……πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ………………), αντικειμενικής αξίας αντικειμενικής αξίας 4.777,50 € (βλ. το προσκομισθέν κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας κατ’ άρθρο 227 ΚΠολΔ από 7-5-2015 φύλλο υπολογισμού αξίας ακινήτου της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ………………). Έχει επίσης στην πλήρη κυριότητά της κατά ποσοστό 100% 3 υπόγειες αποθήκες 6 τ.μ. έκαστη με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του προαναφερθέντος οικοπέδου 1096ο έκαστη (βλ. την κατατεθείσα στον ανοιχθέντα φάκελο στο παρόν Δικαστήριο κατά την οριζόντιας ιδιοκτησίας της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ………………….), αντικειμενικής αξίας 2.457,006 όλων των αποθηκών (βλ. το προσκομισθέν κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας κατ’ άρθρο 227 ΚΠολΔ από 7-5-2015 φύλλο υπολογισμού αξίας ακινήτου της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου…………..), η δε αντικειμενική αξία της κατοικίας αυτής μετά της υπόγειας θέσης στάθμευσης και της αποθήκης δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο αφορολόγητο όριο απόκτησης πρώτης κατοικίας προσαυξημένο κατά 50%. Η αιτούσα κέκτηται ακόμα: α) την επικαρπία σε ποσοστό 100% μίας οριζόντιας ιδιοκτησίας διαμερίσματος πρώτου ορόφου, στο Κρανίδι, επί της οδού ………… εμβαδού 69,00 τ.μ., η οποία κείται εντός οικοπέδου συνολικής έκτασης 251,35 τ.μ. και έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του προαναφερθέντος οικοπέδου 500% (βλ. την κατατεθείσα στον ανοιχθέντα φάκελο στο παρόν Δικαστήριο κατά την κατάθεση της υπό κρίση αίτησης με αριθμό ……πράξη γονικής παροχής ψιλής κυριότητας οριζόντιας ιδιοκτησίας της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ………..), αντικειμενικής αξίας 25.564,506 (βλ. το προσκομιζόμενο κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας κατ’ άρθρο 227 ΚΠολΔ από 7-5-2015 φύλλο υπολογισμού αξίας ακινήτου της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ……………………………………………………..), β) την πλήρη κυριότητα μίας οριζόντιας ιδιοκτησίας υπό στοιχείο ………………………, αποτελούμενης από ισόγειο και πρώτο όροφο, όπως αυτή φαίνεται στο από 27-8-2003 τοπογραφικό διάγραμμα και στις από 2003 κατόψεις ισογείου και ορόφου του τοπογράφου μηχανικού ……………., που είναι προσαρτημένα στην με αριθμό πράξη της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου………………., συνολικής επιφάνειας 82,35 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του οικοπέδου 333,3%ο, κειμένης σε οικόπεδο εμβαδού 6.420,00 τ.μ. ευρισκομένου στην θέση …………………. της κτηματικής περιφέρειας του δήμου Κρανιδίου, κτηθείσας από την αιτούσα δυνάμει της με αριθμό ……. πράξης της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ………………………., νομίμως μεταγεγραμμένης στον τόμο ……και αριθμό ………… των βιβλίων μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Μάσσητος, σε συνδυασμό με το με αριθμό…… συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ……………………….., νομίμως μεταγεγραμμένου στον τόμο…… βιβλίων μεταγραφών του κατάθεση της υπό κρίση αίτησης με αριθμό πράξη σύστασης Υποθηκοφυλακείου Μάσσητος. Το κτίσμα αυτό είναι αντικειμενικής αξίας 14.582,996 (βλ. την από 31-7-2014 δήλωση ΕΝ.Φ.Ι.Α. – πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου του ν. 4223/2013 έτους 2014) και η συνολική αντικειμενική αξία του αγροτεμαχίου είναι 8.346,00 (βλ. το προσκομιζόμενο κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας κατ’ άρθρο 227 ΚΠολΔ από 7-5-2015 φύλλο υπολογισμού αξίας ακινήτου της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ……………….), γ) την επικαρπία σε ποσοστό 100% του δικαιώματος ανέγερσης του με αριθμό 1 διαμερίσματος του δεύτερου ορόφου, εμβαδού 69,60 τ.μ. και του δικαιώματος ανέγερσης του με αριθμό 1 διαμερίσματος του τρίτου ορόφου, εμβαδού 75,00 τ.μ. επί μίας πολυκατοικίας ευρισκόμενης στο Κερατσίνι Πειραιώς, και έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του προαναφερθέντος οικοπέδου 250%ο (βλ. την κατατεθείσα στον ανοιχθέντα φάκελο στο παρόν Δικαστήριο κατά την κατάθεση της υπό κρίση αίτησης με αριθμό πράξη αγοραπωλησίας ακινήτου του Συμβολαιογράφου Πειραιά ………………………….), αντικειμενικής αξίας 23.846,396 (βλ. τα προσκομιζόμενα κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας κατ’ άρθρο 227 ΚΠολΔ από 7-5-2015 φύλλα υπολογισμού αξίας ακινήτου της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ……………………………………..) και δ) ενός αγροτεμαχίου εμβαδού 7.687,14 τ.μ., που βρίσκεται στην θέση ……….του δημοτικού διαμερίσματος Ερμιόνης του Δ. Ερμιόνης, πλήρους κυριότητας της αιτούσας, αντικειμενικής αξίας 14.528,696 (βλ. το προσκομιζόμενο κατόπιν τηλεφωνικής επικοινωνίας κατ’ άρθρο 227 ΚΠολΔ από 7-5-2015 φύλλο υπολογισμού αξίας ακινήτου της Συμβολαιογράφου Κρανιδίου ……………….), μικρής εμπορικής αξίας, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου (βλ. την περιεχόμενη στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του παρόντος Δικαστηρίου μαρτυρική κατάθεση), η εκποίηση των οποίων δεν κρίνεται απαραίτητη, γιατί δεν έχουν μεγάλη εμπορική αξία, η προσφορά τους προς εκποίηση δεν θα προκαλέσει ιδιαίτερο αγοραστικό ενδιαφέρον λόγω του είδους των εμπραγμάτων δικαιωμάτων της, αλλά ούτε και θα αποφέρει κάποιο αξιόλογο τίμημα για την ικανοποίηση των πιστωτών της αιτούσας, λαμβανομένων υπόψη ιδίως του είδους των εμπραγμάτων δικαιωμάτων της και ειδικά ως προς την προρρηθείσα πλήρη κυριότητα επί μίας οριζόντιας ιδιοκτησίας υπό στοιχείο ΚΑΤΟΙΚΙΑ Γ στην θέση ………..η ύπαρξη εμπράγματου βάρους επ’ αυτής υπέρ της πρώτης των καθ’ ων η αίτηση πιστώτριας (βλ. την με αριθμό 1852/2006 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου) συνιστά ανασταλτικό παράγοντα για την εκποίησή της ενόψει και της πασίδηλης γενικής οικονομικής δυσπραγίας (ΜΠρΠειρ 4645/2011, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS), όπως επίσης και το γεγονός ότι είναι ημιτελής, και των εξόδων της διαδικασίας εκποίησης. Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι η αιτούσα έχει περιέλθει χωρίς δική της υπαιτιότητα (δραματική μείωση των εισοδημάτων της από κάθε πηγή, δαπάνες διατροφής του άνεργου τέκνου της) σε μόνιμη και διαρκή αδυναμία να πληρώνει τις ληξιπρόθεσμες χρηματικές οφειλές της, οι οποίες αφορούν είτε σε ανέγγυους είτε σε ενέγγυους πιστωτές, δεν έχουν αναληφθεί το τελευταίο έτος πριν από την υποβολή της υπό κρίση αίτησης, καθότι οι καθ’ ων η αίτηση πιστωτές δεν προβάλλουν ισχυρισμό ότι αυτές αντλήφθηκαν εντός του τελευταίου έτους πριν από την κατάθεση της αίτησης, θεωρούνται με την κοινοποίηση της αίτησης σε αυτούς κατά πλάσμα του νόμου ληξιπρόθεσμες και υπολογίζονται με την τρέχουσα αξία τους κατά τον χρόνο κοινοποίησης αυτής, με εξαίρεση τις παρακάτω αναφερόμενες δεύτερη και τρίτη απαιτήσεις της πρώτης των καθ’ ων η αίτηση πιστώτριας, που είναι εξασφαλισμένες με ειδικό προνόμιο ή εμπράγματο δικαίωμα, οι οποίες και συνεχίζουν να εκτοκίζονται μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασης επί της αίτησης με επιτόκιο ενήμερης οφειλής (άρθρο 6 παρ. 3 του ν.3869/2010), των οποίων το ύψος δεν αμφισβητήθηκε από τους πιστωτές, πλην εκείνων που επικαιροποιήθηκαν με στοιχεία που προσκομίσθηκαν κατά την συζήτηση (βλ. την από 20-3-2015 κατάσταση οφειλών του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων). Πιστωτές λοιπόν εν προκειμένω είναι οι παρακάτω, προς τους οποίους, δυνάμει των ανωτέρω, η αιτούσα έχει τις εξής αντίστοιχα οφειλές: 1) ως εγγυήτρια προς την εταιρεία με την επωνυμία «………. .» από την με αριθμό ………. σύμβαση στεγαστικού δανείου για ποσό 156.661,996, ως οφειλέτρια από την με αριθμό ………. σύμβαση στεγαστικού δανείου για ποσό 98.255,826 και από την με αριθμό 246539 σύμβαση στεγαστικού δανείου για ποσό 12.447,676, ήτοι συνολικά για ποσό 267.365,486, η δεύτερη και τρίτη εκ των οποίων απαιτήσεις είναι εξασφαλισμένες με προσημείωση υποθήκης α τάξης στο προπεριγραφόμενο ακίνητο της αιτούσας, η οποία εγγράφηκε για το ποσό των 150.000,006 δυνάμει της μιε αριθμό 1852/2006 απόφασης ασφαλιστικών μέτρων Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου, 2) ως οφειλέτρια προς το Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία……………., από το με αριθμό λογαριασμού ……………… δάνειο μικροεπισκευών για το ποσό των 11.832,44€ και 3) ως εγγυήτρια προς την τρίτη των καθ’ ων η αίτηση πιστώτρια Α.Ε.», από το με αριθμό ……………………………… δάνειο για το ποσό των 14.079,16€. Έτσι, οι συνολικές οφειλές της αιτούσας προς τους πιστωτές της ανέρχονται στο ποσό των 293.277,086. Ο ισχυρισμός δε όλων των πιστωτών ότι η αιτούσα εκ δόλου περιήλθε σε αδυναμία πληρωμής, διότι ανέλαβε τις υποχρεώσεις από τις ως άνω δανειακές συμβάσεις, χωρίς να έχει την σχετική οικονομική δυνατότητα και με απώτερο σκοπό την διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους της, είναι απορριπτέος ως αόριστος, καθώς δεν νοείται δολιότητα της δανειολήπτριας με μόνη την ανάληψη δανειακής υποχρέωσης, της οποίας η εξυπηρέτηση είναι επισφαλής, αλλά απαιτείται επιπροσθέτως η από την δανειολήπτρια πρόκληση άγνοιας της επισφάλειας στους πιστωτές. Δεν εξειδικεύονται όμως εν προκειμένω, οι συγκεκριμένες ενέργειες, με τις οποίες η αιτούσα απέκρυψε από τους πιστωτές της την οικονομική της κατάσταση, δεδομένου ότι εν γένει οι πιστωτές (τράπεζες εν προκειμένω) ούτως ή άλλως ελέγχουν την πιστοληπτική ικανότητα της δανειολήπτριας μέσω εκκαθαριστικού σημειώματος ή βεβαίωσης αποδοχών, ενώ μπορούν επιπλέον να διαπιστώσουν και τυχόν λοιπές δανειακές υποχρεώσεις της (σε άλλα πιστωτικά ιδρύματα) ή την εν γένει οικονομική της συμπεριφορά μέσω του συστήματος Τειρεσίας. Αν επομένως το πιστωτικό ίδρυμα αγνοήσει τις καταχωρήσεις και τα στοιχεία που καθιστούν την αιτούσα αφερέγγυα και γενικά παραμελήσει την έρευνα της πιστοληπτικής ικανότητας της οφειλέτριας, όπως επιβάλλουν οι αρχές του υπεύθυνου δανεισμού που έχουν θεσμοθετηθεί και νομοθετικά με το άρθρο 8 της ΚΥΑ Ζ1-699 των Υπουργών Οικονομικών, Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας και Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «Προσαρμογή της Ελληνικής Νομοθεσίας προς της Οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 2008 για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης κλπ» (ΦΕΚ 917/2010, τ. Β`), φέρει ευθύνη για την επισφάλεια αυτή (ΕιρΑΘ 102/2012, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, ΕιρΝικ 4/2014, ΕιρΞυλοκ 40/2014, ΕιρΑλμωπ 143/2013, ΕιρΚρωπ 22/2012, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS), άποψη την οποία ενστερνίζεται το παρόν Δικαστήριο (βλ. όμως και αντίθετη άποψη σε Κρητικό, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων με βάση τον Ν. 3869/2010, έκδοση 2014, παρ. 36 – 38, σελ. 48 – 51 και εκεί νομολογιακές παραπομπές). Κατά συνέπεια, δεν νοείται δολιότητα της δανειολήπτριας, που εν συνεχεία αδυνατεί να πληρώσει. Δολιότητα θα μπορούσε να νοηθεί, μόνο αν η δανειολήπτρια εξαπάτησε τους υπαλλήλους του πιστωτικού ιδρύματος προσκομίζοντας πλαστά στοιχεία ή αποκρύπτοντας υποχρεώσεις της, που δεν έχουν καταχωρηθεί στις βάσεις δεδομένων που αξιοποιούν οι τράπεζες για την οικονομική συμπεριφορά των πελατών τους, πράγμα που στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχει. Επίσης, το γεγονός ότι η αιτούσα προέβη σε μεταβίβαση λόγω πώλησης με το με αριθμό συμβόλαιο αγοραπωλησίας αστικών ακινήτων της Συμβολαιογράφου Σπάρτης ………………….και με τα με αριθμούς ………….συμβόλαια αγοραπωλησίας αγροτικών ακινήτων της ανωτέρω Συμβολαιογράφου Σπάρτης του ιδανικού μεριδίου εξ αδιαιρέτου του 1/3 που διέθετε σε: α) ένα οικόπεδο άρτιο και οικοδομήσιμο εμβαδού 235,20 τ.μ. με την εντός αυτού παλαιά διώροφη οικία συνολικού εμβαδού 134,00 τ.μ. εντός του οικισμού…………………………. σε ένα οικόπεδο άρτιο και μη οικοδομήσιμο εμβαδού 67,70 τ.μ. εντός του οικισμού ……και σε ένα οικόπεδο άρτιο και μη οικοδομήσιμο εμβαδού 21,00 τ.μ. εντός του οικισμού ……………, του ………έναντι συνολικού τιμήματος και για τα τρία ακίνητα 15.000,006, που αντιστοιχούσε σε 5.000,006 στο ιδανικό της μερίδιο, β) ενός αγροτεμαχίου εμβαδού 17.442,40 τ.μ. μετά της παλαιάς εντός αυτού ισόγειας αποθήκης εμβαδού 21,42 τ.μ. στην θέση ……………της κτηματικής περιφέρειας …..του …………….έναντι τιμήματος 5.300,006, που αντιστοιχούσε σε 1.767,006 στο ιδανικό της μερίδιο και γ) ενός αγροτεμαχίου εμβαδού 17.022,90 τ.μ. στον οικισμό …………….., του………………..3 και ενός ξηρικού γηπέδου εμβαδού 1.557,406 στην θέση ………….- της κτηματικής περιφέρειας ……….. του………………………………… έναντι συνολικού τιμήματος και για τα δύο ακίνητα 1.700,006, που αντιστοιχούσε σε 567,006 στο ιδανικό της μερίδιο, πρέπει να ειπωθεί ότι, αν και η επιχειρηθείσα από την οφειλέτρια μεταβίβαση των προαναφερθέντων εμπραγμάτων δικαιωμάτων επηρεάζει την δυνατότητα να εξυπηρετεί τα χρέη της, εντούτοις μόνο το αποτέλεσμα αυτό δεν αρκεί, ώστε να προσαφθεί στην μεταβιβάζουσα οφειλέτρια ότι ενήργησε ενάντια στην καλή πίστη και τα συναλλακτικά ήθη ή δολίως, καθώς η μεταβίβαση έγινε βάσει επαχθούς αιτίας, αφορούσε σε περιουσιακά στοιχεία μικρής αξίας σε σχέση με το ύψος των χρεών της και δεν επέδρασε άμεσα ή έμμεσα στην δυνατότητά της να εξυπηρετήσει τα χρέη της. Εν προκειμένω, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου οι ως άνω μεταβιβάσεις δεν έγιναν με σκοπό να αποστερηθεί η αιτούσα της δυνατότητας να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των πιστωτών της, δεδομένου ότι στο μερίδιό της αντιστοιχούσε το ποσό των 7.267,006, όταν τα χρέη της ξεπερνούν το ποσό των 292.000,006, ήτοι όχι σημαντικής αξίας που σε περίπτωση ρευστοποίησης θα μπορούσε να αποφέρει αξιόλογο τίμημα για την ικανοποίηση των πιστωτών, έγιναν δε αυτές οι μεταβιβάσεις σε περίοδο που η αιτούσα εξυπηρετούσε τις οφειλές της και αναλώθηκε και στον σκοπό αυτό το τίμημα, ενώ δεν μεταβίβασε την λοιπή και μάλιστα αξιόλογη περιουσία της (ΕιρΚρωπ 978/2014, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS). Η δε προβληθείσα προφορικώς στο ακροατήριο, αλλά και με τις προτάσεις της πρώτης των καθ’ ων η αίτηση πιστώτριας ένσταση περί καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος πρέπει να απορριφθεί ως μη νόμιμη, καθόσον τα περιστατικά αυτά, και αληθή υποτιθέμενα, δεν μπορούν να θεμελιώσουν την ένσταση του άρθρου 281 ΑΚ. Άλλωστε, η επιδίωξη για ρύθμιση δεν συνιστά κατάχρηση δικαιώματος, καθώς η άσκηση του δικαιώματος αυτού δεν έρχεται σε αντίθεση με την καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και τον κοινωνικοοικονομικό σκοπό του δικαιώματος. Αντίθετα, κρίνεται ότι είναι απολύτως σύμφωνη με το γράμμα και το πνεύμα του νόμου και δεν ασκείται άσκοπα, αλλά σύμφωνα με τον σκοπό των διατάξεων του ν.3869/2010 και σύμφωνα με τους παγιωμένους ηθικούς κανόνες, που χαρακτηρίζουν την συμπεριφορά του μέσου συνετού ανθρώπου. Η απαγόρευση της άσκησης του δικαιώματος, που ορίζει το άρθρο 281 ΑΚ, με τους όρους που αυτό προβλέπει, είναι παραδεκτή μόνο για δικαίωμα, το οποίο απορρέει από διατάξεις ουσιαστικού νόμου και όχι από διατάξεις δικονομικές (ΑΠ 1006/1999, ΑΠ 683/1999, ΑΠ 392/1997, ΕφΠειρ 357/2005, ΕφΛαρ 474/2005, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS). Περαιτέρω από το σύνολο των εισοδημάτων της αιτούσας, από την συνεκτίμηση των αναγκαίων δαπανών που απαιτούνται για την ικανοποίηση των βιοτικών αναγκών της ίδιας και της οικογένειάς της, το ύψος των οποίων, λαμβανομένων υπόψη και των διδαγμάτων της κοινής πείρας, ανέρχεται κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου στο ποσό των 900,00€ μηνιαίως, πλέον ή έλασσον, αλλά και της μη αναμενόμενης ουσιαστικής βελτίωσης της οικονομικής της κατάστασης, ενόψει και των ιδιαίτερα δυσμενών οικονομικών συνθηκών που επικρατούν στην χώρα, αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα, και έχουν προκαλέσει μείωση των εισοδημάτων των εργαζομένων, και των εν γένει φορολογικών επιβαρύνσεων, που έχουν επιβληθεί από το Κράτος, προκύπτει ότι αυτή βρίσκεται σε μόνιμη αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεών της απέναντι στους καθ’ ων η αίτηση πιστωτές της και υπάγεται στον ν. 3869/2010, οπότε το παρόν Δικαστήριο πρέπει να προβεί καταρχάς στην ρύθμιση μηνιαίων καταβολών από τα εισοδήματά της για χρονικό διάστημα πέντε (5) ετών προς μερική εξόφληση των οφειλών, τηρούμενων των άρθρων 21 του Συντάγματος περί της υποχρέωσης ειδικής μέριμνας του Κράτους για την προστασία της οικογένειας, του άρθρου 2 παρ. 1 του Συντάγματος που καθορίζει ως πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας τον σεβασμό και την προστασία της αξίας του ανθρώπου, του άρθρου 5 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος περί ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, συμμετοχής στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας υπό συνθήκες απόλυτης προστασίας της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας και του άρθρου 25 του Συντάγματος που καθιερώνει την αρχή του κοινωνικού κράτους. Η συνολική μηνιαία καταβολή, λαμβανομένων υπόψη των εισοδημάτων της αιτούσας και του ποσού που απαιτείται για την κάλυψη των βιοτικών και οικογενειακών της αναγκών, πρέπει να ορισθεί στο ποσό των 317,44€ σε 60 άτοκες μηνιαίες δόσεις, αρχής γενομένης από τον πρώτο μήνα μετά από την δημοσίευση της παρούσας. Σε καθέναν από τους καθ’ ων η αίτηση πιστωτές αναλογεί από το ποσό των 317,44β μηνιαίως στην πιστώτρια εταιρεία με την επωνυμία ………………………. το ποσό των 289,39€ (317,446X267.365,486/293.277,086), επιμεριζόμενο για μεν την οφειλή ποσού 156.661,99β από την με αριθμό ………………. σύμβαση στεγαστικού δανείου στο ποσό των 169,57€ (289,39X156.661,996/267.365,48€), για δε την οφειλή ποσού 98.255,826 από την με αριθμό ………….. σύμβαση στεγαστικού δανείου στο ποσό των 106,356 (289,39X98.255,826/267.365,486) και τέλος για την οφειλή ποσού 12.447,676 από την με αριθμό ………….. σύμβαση στεγαστικού δανείου στο ποσό των 13,476 (289,39X12.447,676/267.365,486), στο δεύτερο των καθ’ ων η αίτηση πιστωτή Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «…………….» την οφειλή ποσού 11.832,446 από το με αριθμό λογαριασμού ………. δάνειο μικροεπισκευών το ποσό των 12,816 (317,44 €Χ11.832,446/293.277,08€) και στην τρίτη των καθ’ ων η αίτηση πιστώτρια «…………..» για την οφειλή ποσού 14.079,166 από το με αριθμό ……………………… δάνειο το ποσό των 15,246 (317,446X14.079,166/293.277,086). Μετά από την ολοκλήρωση των καταβολών αυτών στο τέλος της πενταετίας κάθε πιστωτής θα έχει λάβει τα εξής ποσά: 1) η εταιρεία με την επωνυμία ………………. για την πρώτη εμπραγμάτως ασφαλισμένη απαίτησή της 06,356X60) με υπόλοιπο απαίτησης 91.874,826 (98.255,82€-…..), για την δεύτερη εμπραγμάτως ασφαλισμένη απαίτησή της το ποσό των 808,206 (13,476X60) με υπόλοιπο απαίτησης 11.639,476 (12.447,676-808,206) ενώ για την ανέγγυα απαίτησή της το ποσό των 10.174,206 (169,576X60) με υπόλοιπο απαίτησης 146.487,796 (156.661,996-10.174,206), 2) το δεύτερο των καθ’ ων η αίτηση Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία « για την ανέγγυα απαίτησή του το ποσό των 768,606 (12,816X60) με υπόλοιπο απαίτησης 11.063,846 (11.832,446-768,606) και 3) η τρίτη των καθ’ ων η αίτηση πιστώτρια για την ανέγγυα απαίτησή της το ποσό των 914,406 (15,246X60) με υπόλοιπο απαίτησης 13.164,766 (14.079,166-914,406), και συνολικά υπόλοιπο οφειλής της αιτούσας σε αμφότερους τους ανωτέρω πιστωτές ποσού 274.230,686 (91.874,826+ 11.639,476+ 146.487,796+ 11.063,846+ 13.164,766).
Περαιτέρω και στα πλαίσια της ρύθμισης του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010 θα πρέπει να ορισθούν μηνιαίες καταβολές για την διάσωση της κύριας κατοικίας της αιτούσας. Εφόσον τα υπόλοιπα των χρεών της οφειλέτριας μετά από τις καταβολές της ρύθμισης του άρθρου 8 παρ. 2 του ν. 3869/2010 υπερβαίνουν το ποσό του 80% της αντικειμενικής αξίας της κατοικίας της, το δικαστήριο μπορεί να προβεί σε ρύθμιση επιβάλλοντάς της πρόσθετο χρέος για την εξόφληση των οφειλών της αυτών ανερχόμενο μέχρι και στο 80% της αντικειμενικής αξίας της κύριας κατοικίας της, απαλλασσομένης του υπολοίπου των χρεών με την τήρηση της ρύθμισης. Η αντικειμενική αξία της υπό διάσωση πρώτης κατοικίας ανέρχεται στο ποσό των 44.642,566, ενώ, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, θα τύχουν διάσωσης και η υφιστάμενη αποθήκη επί της ιδίας πολυκατοικίας όπου ευρίσκεται και η κύρια κατοικία της, αντικειμενικής αξίας 2.457,006, όπως επίσης και η υφιστάμενη υπόγεια θέση στάθμευσης επί της ιδίας πολυκατοικίας όπου ευρίσκεται και η κύρια κατοικία της, αντικειμενικής αξίας 4.777,506. Για την διάσωση λοιπόν της κύριας κατοικίας της η αιτούσα θα πρέπει να καταβάλει το 80% της αντικειμενικής της αξίας, που ανέρχεται σε 35.714,056, για την διάσωση της προρρηθείσας αποθήκης το 80% της αντικειμενικής της αξίας, που ανέρχεται σε 1.965,606 και για την διάσωση της προρρηθείσας θέσης στάθμευσης το 80% της αντικειμενικής της αξίας, που ανέρχεται σε 3.822,006. Η αποπληρωμή του ποσού αυτού θα ξεκινήσει πέντε χρόνια μετά από την δημοσίευση της παρούσας, καθώς κρίνεται ότι θα πρέπει να παρασχεθεί στην αιτούσα περίοδος χάριτος διάρκειας πέντε ετών, ώστε να μη συμπέσουν οι ρυθμίσεις των άρθρων 8 παρ. 2 και 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, με κίνδυνο να φανεί ασυνεπής στις υποχρεώσεις της και να εκπέσει των ρυθμίσεων. Το καταβλητέο από την αιτούσα ποσό των 41.501,656 θα καλυφθεί με μηνιαίες καταβολές ύψους 230,566 (41.501,656/180 μήνες) και για χρονικό διάστημα 180 μηνών (15 ετών), ενώ η τελευταία δόση θα είναι ποσού 231,416, εντόκως, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με το κυμαινόμενο επιτόκιο, που θα ισχύει κατά τον χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της Ελλάδος κατά τον τελευταίο μήνα για τον οποίο υφίσταται μέτρηση, αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (άρθρο 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010), λαμβανομένων υπόψη του ύψους του χρέους που πρέπει να καταβάλει για την διάσωση της κύριας κατοικίας της, της οικονομικής της δυνατότητας και της ηλικίας της. Από τις καταβολές για την διάσωση της κύριας κατοικίας θα ικανοποιηθούν προνομιακά η δεύτερη και η τρίτη των αναφερόμενων στην αναλυτική κατάσταση της αίτησης απαιτήσεων της εταιρείας με την επωνυμία «……………………..», οι οποίες μετά από τις μηνιαίες καταβολές επί πενταετία θα ανέρχονται στο ποσό των 103.514,296 (110.703,496 – 7.189,206), καθόσον οι απαιτήσεις αυτές, όπως προαναφέρθηκε, είναι εξοπλισμένες με εμπράγματη ασφάλεια. Το δικαστήριο δεν δεσμεύεται από το σχέδιο αποπληρωμής της οφειλέτριας, καθώς αυτό είναι αποκλειστικά αρμόδιο να κρίνει ποιο είναι το πραγματικό ύψος των καταβολών, ορίζοντας και καταβολές σε μικρότερο του αιτούμενου από την οφειλέτρια ύψους (ΕιρΚαβ 388/2012, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS, ΕιρΝικ 39/2012, ΕιρΝικ 12/2011, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, Βενιέρης – Κατσάς, Εφαρμογή του Ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, έκδοση 2013, σελ. 353), καθότι το σχέδιο διευθέτησης δεν αποτελεί αίτημα, ώστε κατά το άρθρο 106 ΚΠολΔ να δεσμεύει το δικαστήριο, αφού εν προκειμένω το αίτημα συνίσταται στην κατά την κρίση του δικαστηρίου ρύθμιση των οφειλών της αιτούσας (ΕιρΚαβ 388/2012, Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών NOMOS). Μετά από την ολοκλήρωση των καταβολών αυτών στο τέλος της δεκαπενταετίας η εταιρεία με την επωνυμία …………. για τις εμπραγμάτως ασφαλισμένες απαιτήσεις της θα έχει λάβει το ποσό των 41.501,656 ([230,566X179] + 231,416) με υπόλοιπο απαίτησης για τις εμπραγμάτως ασφαλισμένες απαιτήσεις 62.012,646 (103.514,296- 41.501,656). Κατά συνέπεια των παραπάνω, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση αίτηση ως βάσιμη και στην ουσία της και να ρυθμισθούν τα χρέη της αιτούσας με σκοπό την απαλλαγή της σύμφωνα με το άρθρο 11 παρ. 1 του ν.3869/2010, με την τήρηση των όρων της ρύθμισης, εξαιρουμένης της εκποίησης της κύριας κατοικίας της, της υπόγειας θέσης στάθμευσής της και της αποθήκης της, σύμφωνα με όσα ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό, αλλά και των λοιπών προαναφερθέντων ακινήτων της για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω. Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 6 του ν. 3869/2010.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αίτηση.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε απορριπτέο.
ΡΥΘΜΙΖΕΙ τα χρέη της αιτούσας προς τους καθ’ ων η αίτηση πιστωτές της με μηνιαίες καταβολές επί μία πενταετία ποσού των τριακοσίων δέκα επτά ευρώ και σαράντα τεσσάρων λεπτών (317,446), το οποίο θα διανέμεται συμμέτρως μεταξύ των απαιτήσεων των πιστωτών, και δη κατά τα ποσά που αναφέρονται παραπάνω, ήτοι: στην πρώτη των καθ’ ων η αίτηση πιστώτρια «………… » το ποσό των το ποσό των διακοσίων ογδόντα εννέα ευρώ και τριάντα εννέα λεπτών (289,396), επιμεριζόμενο για μεν την πρώτη των οφειλών της στο ποσό των εκατόν εξήντα εννέα ευρώ και πενήντα επτά λεπτών (169,576), για δε την δεύτερη των οφειλών της στο ποσό των εκατόν έξι ευρώ και τριάντα πέντε λεπτών (106,35€) και τέλος για την τρίτη των οφειλών της στο ποσό των δεκατριών ευρώ και σαράντα επτά λεπτών (13,476), στο δεύτερο των καθ’ ων η αίτηση πιστωτή Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία………………….το ποσο των δώδεκα ευρώ και ογδόντα ενός λεπτών (12,81€) και στην τρίτη των καθ’ ων η αίτηση πιστώτρια ………………….. το ποσό των δεκαπέντε ευρώ και είκοσι τεσσάρων λεπτών (15,246), οι δε δόσεις θα καταβάλλονται εντός του πρώτου πενθημέρου κάθε μήνα, αρχής γενομένης από τον πρώτο μήνα μετά από την δημοσίευση της παρούσας.

ΕΞΑΙΡΕΙ της εκποίησης την κύρια κατοικία της αιτούσας μετά της αποθήκης και της υπόγειας θέσης στάθμευσης, δηλαδή μία ισόγεια οριζόντια ιδιοκτησία, εμβαδού 124,80 τ.μ., η οποία κείται εντός οικοπέδου συνολικής έκτασης 251,35 τ.μ. και έχει ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του προαναφερθέντος οικοπέδου 450%ο, ευρισκόμενης στο Κρανίδι, επί της οδού ……………………, επί της οποίας είναι πλήρης κυρία κατά ποσοστό 100%, την ευρισκόμενη στην ίδια προαναφερθείσα πολυκατοικία υπόγεια θέση στάθμευσης, εμβαδού 35 τ.μ. με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του προαναφερθέντος οικοπέδου 20%ο, πλήρους κυριότητάς της κατά ποσοστό 100%, και τις ευρισκόμενες στην προαναφερθείσα πολυκατοικία 3 υπόγειες αποθήκες 6 τ.μ. έκαστη με ποσοστό συνιδιοκτησίας επί του προαναφερθέντος οικοπέδου 1096ο έκαστη, ευρισκόμενες στην πλήρη κυριότητά της κατά ποσοστό 100%.
ΕΠΙΒΑΑΛΕΙ στην αιτούσα την υποχρέωση να καταβάλλει για την διάσωση της ως άνω κύριας κατοικίας της μετά της υπόγειας θέσης στάθμευσης και των 3 αποθηκών το ποσό των σαράντα ενός χιλιάδων πεντακοσίων ενός ευρώ και εξήντα πέντε λεπτών (41.501,656) με μηνιαίες καταβολές επί 15 χρόνια, ήτοι επί 180 μήνες, ποσού διακοσίων τριάντα ευρώ και πενήντα έξι λεπτών (230,566) αποκλειστικά και εξ ολοκλήρου στην πρώτη των καθ’ ων η αίτηση πιστώτρια προς μερική εξόφληση των εμπραγμάτως ασφαλισμένων χρεών της, η δε καταβολή των μηνιαίων αυτών δόσεων θα ξεκινήσει το πρώτο πενθήμερο του πρώτου μήνα μετά από την παρέλευση της πενταετίας από την δημοσίευση της παρούσας και θα γίνεται μέσα στο πρώτο πενθήμερο κάθε μήνα έντοκα, χωρίς ανατοκισμό, με το μέσο επιτόκιο στεγαστικού δανείου με το κυμαινόμενο επιτόκιο, που θα ισχύει κατά τον χρόνο της αποπληρωμής, σύμφωνα με το στατιστικό δελτίο της Τράπεζας της αναπροσαρμοζόμενο με επιτόκιο αναφοράς αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στο Κρανίδι, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 – 5- 2015, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.
Η ΔΟΚΙΜΗ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ